Podstawowe zasady wyboru podłogi
-
Podstawowa zasada dotyczy zależności między wielkością pomieszczenia a rodzajem i wzorem klepki. Im mniejsza powierzchnia pomieszczenia, tym mniejsze powinny być kawałki parkietu czy desek. Jeżeli w pomieszczeniu o wielkości 10 m2 chcemy położyć deskę, która ma 2,5 m długości, musimy liczyć się z tym, że ta deska nie zostanie należycie wyeksponowana - praktycznie zniknie w tle podłogi, a my zmarnujemy pieniądze. Dlatego doradzamy klepki, które mogą być w kolekcjach nawet dużo krótsze od standardów.
-
Kolejna generalna zasada głosi, że do małych pomieszczeń powinno wybierać się jaśniejsze podłogi, by ich dodatkowo nie zmniejszyć optycznie i nie przytłoczyć. Natomiast na dużej powierzchni panuje pod tym względem całkowita dowolność.
-
Istotną kwestią jest także umiejętne dopasowanie materiału, z którego ma być wykonana podłoga, do mebli oraz charakteru pomieszczenia. Przykładowo, dąb najkorzystniej komponuje się z meblami dębowymi. Z kolei do podłogi bukowej, jasnej czy też jesionowej pasuje praktycznie wszystko. Do podłogi z orzecha pasuje zazwyczaj tylko orzech, przy czym mamy tu na myśli tzw. meble „twarde”, a więc szafy, stoły itp. Do mebli „miękkich”, czyli kanapy lub fotela, dopasuje się każdy kolor. Należy pamiętać, że z orzechem źle będą się komponowały meble w kolorze czerwieni czy brązu i w ogólności trudno będzie dobrać do niego odcień sprzętów. Tak samo jest w przypadku wiśni. Natomiast trzy, cztery rodzaje egzotycznych podłóg typu merbau, kambala, doussie, jatoba, a nawet ciemne wenge, stwarzają ogromne pole manewru, pozwalając na dobranie zarówno jasnych, jak i ciemnych mebli oraz ścian. Każdy kolor jest możliwy i współgra w tej tonacji. Decydując się na drewna typu wiśnia, orzech czy dąb, musimy wziąć pod uwagę fakt, że do ciężkich dębowych desek nie dopasujemy olchowych mebli. Co innego równie masywne meble dębowe i dalsza stylistyczna konsekwencja.
Podstawowe warunki, które powinny być spełnione przy układaniu drewnianego parkietu
-
Na budowie należy zakończyć wszystkie roboty budowlane na mokro, a wilgotność podłoża powinna być mniejsza niż 2% (co mierzymy przyrostem CM).
-
Podłoże powinno być dość ostre i niepylące, z piasku rzecznego z jak najmniejszą domieszką iłów i glin.
-
Podłoże powinno być wypoziomowane na tyle, aby na długości 3 m nie było różnic większych niż 3 mm. Ewentualne różnice niwelujemy specjalną matą.
-
Podłoże powinno być zagruntowane gruntem tego samego producenta co klej, który mamy zamiar zastosować.
-
W zależnośći od długości deseczek parkietowych stosujemy odpowiedni klej - do 50 m może być to klej jednoskładnikowy, powyżej 50 m dwuskładnikowy.
-
Po około 10 - 14 danich (w zależności od kleju) po odparowaniu z kleju rozcieńczlników można rozpocząć szlifowanie, szpachlowanie i lakierowanie, ewentualnie woskowanie lub olejowanie podłogi.
Najpopularniejsze rodzaje drewna
Brzoza - jasnożółta, rozświetlona srebrzystym i gaszonym beżem, o delikatnym usłojeniu, rozjaśnia pokój i daje wrażenie czystości.
Buk - ciepła tonacja rozbielonych żółcieni i oranżu, słoje o delikatnym rysunku rozkładające się faliście i płynnie. Daje wrażenie równowagi, ciepła, wygody.
Dąb - zgaszone lekko szare żółcienie i ciemne usłojenie tworzy gęsty podłużny rysunek, przez co podłoga sprawia wrażenie zwartej, solidnej, ciężkiej i wiekowej.
Jatoba – nazywana jest Diamentową Czereśnią. Ma piękną, ciepłą czerwonobrązową barwę.
Jesion – ma na jasnym mlecznożółtym tle wyraźnie zarysowane brązowe słoje, tworzące gęsty równoległy rysunek bądź szerokie łuki.
Klon – barwy rozbielonej żółci z delikatnym usłojeniem z rzadkimi sękami, po latach przybiera barwę złotego miodu.
Merbau – kolorem przypomina nasz krajowy orzech o odcieniu żółtobrązowym do ciemnobrązowego. Ciemne usłojenie, tworzące smugi, z czasem ciemnieje.
Orzech – ciemny brąz z rozjaśnieniami, mocnym, ciemnym i gęstym rysunkiem usłojenia. Podłoga z orzecha silnie wpływa na charakter pomieszczenia, dodając mu rustykalnego tonu.
Sosna – koloru jasnozłocistej żółci, z szerokimi łukami usłojenia i oranżowymi sękami, z upływem lat ciemnieje. Jest dobrym tłem dla jasnych wnętrz.
Świerk – mlecznokremowy, z ciemniejszymi cętkami sęków, dobry w pokoju północnym.
Wiśnia – ma ciepły kolor koniaku, żółtawej czerwieni z nieznacznymi przyciemnieniami i usłojenie tworzące gęsty wzór powyginanych linii o ciemnej, zgaszonej czerwieni.